Rozważania

Stałem się wszystkim dla wszystkich, żeby w ogóle ocalić przynajmniej niektórych. 1 Kor 9,22

Stać się wszystkim dla wszystkich. Głosić każdemu. Pozyskać NIEKTÓRYCH. Dziwna matematyka. Trefne ziarno czy co jest nie tak? Otóż wszystko w porządku. Odwieczne prawo ewangelizacji.
Nie łam się, że trudno, że bezowocnie. Ci niektórzy są znakiem nadziei. Samarytanka, Gedeon, Nikodem, Św. Paweł, Jezuici, Franciszkanie, Dominikanie, od dwóch tysięcy lat trwający Kościół Chrystusowy - to właśnie niektórzy - potężny znak Nadziei!

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego.

Józef dobry człowiek znalazł się w trudnej sytuacji. Nie chciał nikogo skrzywdzić, ale przede wszystkim chciał mieć spokój i nie zepsuć sobie opinii. Bóg zainterweniował. Józef zaryzykował choć nie wiedział czy to dobry wybór. Postąpił zgodnie z sumieniem. To główna lekcja jaką przekazuje Mateusz.

Pytam was: Czy wolno w szabat dobrze czynić, czy źle, życie ocalić czy zniszczyć? Łk 6,9

O ile mniej byłoby między nami zamieszania, gdyby nasze serca nastawione byłyby na Życie Drugiego? Wszystko, nawet kwestia krzyża oświęcimskiego z tej perspektywy staje się prosta.
Jezu, Mistrzu życia w prawdzie, naucz mnie właściwie zadawać pytania.
I oczyszczaj nieustannie z kwasu starego myślenia, z lęku i wygodnej grzeszności.
Podnoszę się i staję na środku. Oto jestem, uzdrów mnie, bym mogła świętować kosztując przaśnego chleba czystości i prawdy.

Tak więc nikt z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem. Łk 14, 33

Wydawałoby się dwie myśli przeciwstawne... Z jednej strony, żeby nie myśleć za wiele nad tym, co nie w naszej mocy, nie szukać tego co bliskie i dalekie, nie planować nad Plan Boży... Z drugiej zaś, zachęta do planowania, rozsądzania, przewidywania...
Kolejna lekcja wierności, raz oddając Mu wszystko - każdego dnia nowe i na nowo oddawać. Kiedy moje serce i myśli puste tego co moje, miejsca w nich wiele, by z prostotą przyjąć co Twoje...

W pewien szabat przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i, wykruszając je rękami, jedli. Na to niektórzy z faryzeuszów mówili: Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat? Łk 6,1-2

Żyjąc wiarą, a nie tylko posiadając intelektualną wiedzę na temat Jezusa wiesz, że bunt faryzeuszy z dzisiejszej Ewangelii nie jest przejawem pobożności i gorliwości w wierze…. Wiesz, że Bóg stawia w swej Miłości człowieka na pierwszym miejscu, co ukazuje w przykazaniu miłości, w dekalogu, a najpełniej w swym życiu, śmierci i zmartwychwstaniu!
Pilnuj, by wiara w Boga była tożsama z Twoim życiem, wtedy na pewno nie będziesz faryzeuszem. Bo Twoje życie to Twój ruch albo w stronę Miłości, albo przeciw Niej...
Co zrobisz?